بررسي رابطه ميان جهت گيري هدف با خود تنظيمي يادگيري و پيشرفت تحصيلي در دانش آموزان دوره ي پيش دانشگاهي شهر شيراز

مشخصات محصول

تعداد صفحات	60
فرمت فایل	Word (doc/docx)

بررسي رابطه ميان جهت گيري هدف با خود تنظيمي يادگيري و پيشرفت تحصيلي در دانش آموزان دوره ي پيش دانشگاهي شهر شيراز چکیده:

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه میان جهت گیری هدف با خود تنظیمی یادگیری و پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان دوره پیش دانشگاهی شهر شیراز می باشد. بدین منظور به صورت نمونه گیری خوشه ای مرحله ای از 311 نفر دانش آموز دوره پیش دانشگاهی (150 پسر و 161 دختر) به عنوان نمونه پژوهش استفاده شد. ابزار اندازه گیری شامل دو مقیاس می باشد که عبارتند از: الف) مقیاس جهت گیری هدف، شامل (تسلط، عملکرد و پرهیز از شکست) ب) مقیاس خود تنظیمی یادگیری که در این پژوهش جهت تبیین سهم هر یک از متغیر مستقل در پیش بینی متغیرهای وابسته از روش آماری رگرسیون چند متغیره (شیوه اینتر) استفاده گردید. نتایج بیانگر این است که: جهت گیری هدف یادگیری (تسلط) با خود تنظیمی یادگیری و پیشرفت تحصیلی دارای قدرت پیش بینی کنندگی مثبت و معنادار بوده است و تنها برای گروه پسران در پیشرفت تحصیلی قدرت پیش بینی کنندگی معناداری نداشته است. از سویی جهت گیری پرهیز از شکست دارای قدرت پیش بینی کنندگی منفی و معناداری با متغیرهای وابسته بوده است.
خلاصه ماشینی:

"بنابراین باتوجه‌به اهمیت موضوع در فرایند نظام تعلیم و تربیت،در این مقاله به بررسی رابطه‌ی‌ میان جهت‌گیری هدف با خودتنظیمی یادگیری و پیشرفت تحصیلی در میان دانش‌آموزان دختر و پسر دوره‌ی پیش‌دانشگاهی شهر شیراز می‌پردازیم. بررسی رابطه‌ی میان جهت‌گیری هدف با خودتنظیمی یادگیری در کل گروه مورد پژوهش براساس یافته‌های جدول شماره 3،جهت‌گیری هدف یادگیری دارای قدرت پیش‌بینی‌کنندگی‌ مثبت و معناداری بوده است. 4. بررسی رابطه میان جهت‌گیری هدف با پیشرفت تحصیلی در کل گروه مورد پژوهش براساس یافته‌های جدول شماره 4،جهت‌گیری هدف یادگیری دارای قدرت پیش‌بینی‌کننده‌ی‌ مثبت و معناداری بوده است. 4. بررسی رابطه‌ی میان جهت‌گیری هدف با پیشرفت تحصیلی در پسران و دختران نتایج جداول شماره 5 و 6 گویای این مطلب می‌باشد که جهت‌گیری هدف یادگیری در پسران‌ دارای قدرت پیش‌بینی‌کننده معناداری نبوده است. 4. بررسی رابطه‌ی میان جهت‌گیری هدف با خودتنظیمی یادگیری در پسران و دختران مطابق جداول شماره 7 و 8 یافته‌های پژوهش نشان دادند که برای پسران در نمره‌ی کل خود تنظیمی،جهت‌گیری هدف یادگیری دارای قدرت پیش‌بینی‌کننده‌ی مثبت و معناداری بوده است و جهت‌گیری پرهیز از شکست در نمره‌ی کل خودتنظیمی قدرت پیش‌بینی‌کنندگی منفی و معناداری‌ داشته است. همچنین برای دانش‌آموزان دختر دوره‌ی پیش‌دانشگاهی هم در جهت‌گیری هدف یادگیری و هم در جهت‌گیری هدف عملکرد،در پیشرفت تحصیلی دارای قدرت پیش‌بینی‌کنندگی مثبت و معناداری‌ می‌باشد که باتوجه‌به وضعیت موجود جامعه‌ی مدنی که دختران ایرانی یکی از راه‌های ورود به‌ عرصه‌ی اجتماع،فرهنگ و سیاست را،پیشرفت تحصیلی می‌دانند،حتی در میان آن‌هایی که‌ جهت‌گیری هدف عملکرد دارند،نیز این رقابت،خود به پیشرفت تحصیلی انجامیده‌است."